Ana içeriğe geç

Zikir ve dua · Her gün

Kalbinin dinde sabit kalması için dua et

Ne yapılır
'Yâ mukallibe'l-kulûb, sebbit kalbî alâ dînik' de.
Ne zaman
Günde bir kez, seçtiğin bir anda (örneğin bir namazdan sonra)
Günlük hayatta
Bir an seç ve ona sadık kal: sabah namazından sonra, işe giderken arabada ya da uyumadan hemen önce. Sadece kalbin dalgalandığında değil, imanının sağlam hissettirdiği günlerde de söyle.

Kaynak

قُلْتُ لأُمِّ سَلَمَةَ يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ مَا كَانَ أَكْثَرُ دُعَاءِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا كَانَ عِنْدَكِ قَالَتْ كَانَ أَكْثَرُ دُعَائِهِ ‏"‏ يَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِي عَلَى دِينِكَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا لأَكْثَرِ دُعَائِكَ يَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِي عَلَى دِينِكَ قَالَ ‏"‏ يَا أُمَّ سَلَمَةَ إِنَّهُ لَيْسَ آدَمِيٌّ إِلاَّ وَقَلْبُهُ بَيْنَ أُصْبُعَيْنِ مِنْ أَصَابِعِ اللَّهِ فَمَنْ شَاءَ أَقَامَ وَمَنْ شَاءَ أَزَاغَ ‏"‏ ‏.‏

“Şehr b. Havşeb (r.a.)’den rivâyete göre, şöyle demiştir: Ümmü Seleme (r.anha)’ya; “Ey Mü’minlerin anası! Rasûlullah (s.a.v.), senin yanında olduğu zaman en çok yaptığı duâ ne idi?” Dedi ki: “Çoğunlukla yaptığı duâ şuydu: “Ey kalbleri bir halden bir hale çeviren Rabbim, benim kalbimi de dinin üzere sabit kıl.” Ben kendisine: “Ey Allah’ın Rasûlü! Niçin bu duâyı yapıyorsunuz?” diye sordum. Şöyle buyurdular: “Hiçbir kimse yoktur ki onun kalbi Allah’ın parmakları arasında olmuş olmasın. Dilediğini düzeltir, düzgün yola kor dilediğini ise kalbini kaydırarak yoldan çıkarır.””
Râvi: Umm Salamah (via Shahr bin Hawshab)Sünen-i Tirmizî 3522 (sahih, Elbânî)
Hadisin tamamı, senedi ve hükmüyle →

Arapça: ara-tirmidhi · Çeviri: baskıda çevirmen adı belirtilmemiş (tur-tirmidhi), hadith-api’nin tur-tirmidhi baskısından (kamu malı), sunnah.com numaralandırmasıyla.

Buna benzer sünnetler

Birini seç

Uswa, sünnetleri birer birer, küçük alışkanlıklar hâlinde hayatına katman için ücretsiz bir uygulama. Hatırlatmalar senin kendi planını hatırlatır. Reklam yok, abonelik yok.

Erken erişim

Kaynaklar: Sahih-i Buhârî, Sahih-i Müslim ve Elbânî’nin sahih ya da hasen sahih dediği Tirmizî rivayetleri.