Ana içeriğe geç

İnsanlar ve komşular · Bırakılacak bir şey

Birinin istemsiz sesine gülme

Ne yapılır
Yel kaçıran ya da buna benzer doğal bir şey yaşayan birine gülme.
Ne zaman
Bir arada iken mahcup edici, doğal bir an yaşandığında
Günlük hayatta
Sessiz bir toplantıda ya da derste birinin midesi guruldarsa ya da yel kaçırırsa duymamış gibi yap, kimseyle göz göze gelip gülme. Kekemelik, şive ya da dil sürçmesi için de aynısı geçerli.

Kaynak

نَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَضْحَكَ الرَّجُلُ مِمَّا يَخْرُجُ مِنَ الأَنْفُسِ وَقَالَ ‏"‏ بِمَ يَضْرِبُ أَحَدُكُمُ امْرَأَتَهُ ضَرْبَ الْفَحْلِ، ثُمَّ لَعَلَّهُ يُعَانِقُهَا ‏"‏‏.‏ وَقَالَ الثَّوْرِيُّ وَوُهَيْبٌ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ هِشَامٍ ‏"‏ جَلْدَ الْعَبْدِ ‏"‏‏.

“Abdullah İbn Zem'a'dan, dedi ki: "Nebi ﷺ, kişiden dışarıya çıkan (sesten) dolayı bir kimsenin gülmesini nehyetmiş ve: Sizden herhangi biriniz ne diye hanımını erkek deveyi dövercesine döver? Sonra belki o kimse akşam'a onun boynuna sarılacaktır, buyurdu." es-Sevr!, Vuheyb ve Ebu Muaviye, Hişam'dan: "Kölesini döver gibi ... " diye rivayet etmişlerdir”
Râvi: `Abdullah bin Zam`aSahih-i Buhârî 6042
Hadisin tamamı, senedi ve hükmüyle →

Arapça: ara-bukhari · Çeviri: baskıda çevirmen adı belirtilmemiş (tur-bukhari), hadith-api’nin tur-bukhari baskısından (kamu malı), sunnah.com numaralandırmasıyla.

Buna benzer sünnetler

Seni ağırlayan için dua etYemeğe misafir olduğun evden ayrılırkenKomşun için yemeği biraz fazla pişirÇorba ya da sulu yemek pişirdiğindeMuhtaç bir hayvana su verMuhtaç bir hayvan gördüğünde ya da her gün dışarıya su kabı koyarkenBağlı ya da kapalı bir hayvana asla eziyet etmeHayvanların yanında, oyunda ya da avdaDavete icabet et, mütevazı da olsaBir davet ya da küçük bir hediye aldığındaSelamı önce sen verBiriyle karşılaştığında ya da yanından geçerken

Birini seç

Uswa, sünnetleri birer birer, küçük alışkanlıklar hâlinde hayatına katman için ücretsiz bir uygulama. Hatırlatmalar senin kendi planını hatırlatır. Reklam yok, abonelik yok.

Erken erişim

Kaynaklar: Sahih-i Buhârî, Sahih-i Müslim ve Elbânî’nin sahih ya da hasen sahih dediği Tirmizî rivayetleri.